Onderzoek naar de ziekte van Von Willebrand

De diagnosestelling van de ziekte van von Willebrand is een complex geheel. Niet alleen is het soms moeilijk de diagnose van von Willebrand ziekte te stellen omdat de von Willebrand Factor stijgt bij stress en de stress van de bloedname alleen al de VWF kan doen stijgen tot normale waarden, de verdere typering van de ziekte kan heel moeilijk zijn. Er zijn dan ook veel verschillende onderzoekingen nodig, en soms ook bij herhaling.

 

Noodzakelijk voor de diagnosestelling van de ziekte van von Willebrand zijn:

  • Bloedingstijd (Ivy)
  • APTT 
  • F VIII activiteit ( F VIII:c)
  • VWF propeptide (VWFpp)
  • VWF antigen (VWF.Ag) (= hoeveelheid VWF)
  • VWF functie
           • VWF:Ristocetine Cofactor (VWF:RCo)
           • VWF: Collageen Binding (VWF:CB)
           • VWF – F VIII binding (VWF : F VIIIB) (indien aangewezen)
  • Thrombocytenaggregatie
  • Platelet Function Analyzer (PFA)
  • Multimeeranalyse
  • Moleculaire analyse

Bij de diagnosestelling wordt meestal ook een zgn DDAVP test gedaan, dit is een test met een medicijn (DDAVP, Minirin®) waarbij wordt gekeken naar het effect van dit medicijn op de verschillende von Willebrand parameters.

 

 


 

 

 

ddavp brochures